ماراتن رانت خواری
ماراتن رانت خواری
اصرار بر ارز ۴۲۰۰ تومانی؛ طرحی که دولت در بهار ۹۷ مبدع آن بود به هیچ کدام از اهداف خود نرسید و تنها عده ای با ویژه خواری، رانت کلان و بدون حساب و کتاب از آن بهره مند شد.

گفتارنامه: اصرار بر ارز ۴۲۰۰ تومانی؛ طرحی که دولت در بهار ۹۷ مبدع آن بود به هیچ کدام از اهداف خود نرسید و تنها عده ای با ویژه خواری، رانت کلان و بدون حساب و کتاب از آن بهره مند شد.

در واقع دلار ارزان ۴۲۰۰ تومانی را از بانک مرکزی گرفتند تا کالاهای اساسی و یا مواد اولیه را وارد کنند اما نه تنها این کار را نکردند بلکه همان ارز را به چند برابر قیمت در بازار آزاد فروختند. نتیجه این شد که ارز ۴۲۰۰ تومانی به سوژه ای برای نقد و حتی تخریب دولت مبدل گشت.

اما ظاهرا دولت نمی خواهد این سوژه را از دست مخالفان و حتی منتقدان منصفش بگیرد و اصرار عجیبی بر حفظ آن دارد.

محمدباقر نوبخت رییس سازمان برنامه و بودجه در اظهاراتی گفته است:
«تجربه نشان داده هر گونه تغییر ارز از ۴۲۰۰ به نرخ نیمایی به افزایش قیمت در بازار منتهی می شود؛ لذا سیاست دولت برای تأمین کالاهای اساسی و مورد نیاز مردم در سال آینده تامین آن با ارز ۴۲۰۰ تومانی است.»

اگر واقعا هدف از ادامه تخصیص ارز ۴۲۰۰ تومانی واردات کالاهای اساسی و کنترل بازار است، یک سوال اساسی پیش می آید، این که چرا در دو سالی که از عمر آن می گذرد و به ویژه در تابستان امسال قیمت کالاهای اساسی ۳ تا ۴ برابر شده است؟

قیمت ها نه ماهانه که روزانه در حال افزایش است. مردم برای خرید مایحتاج روزانه با گرانی لجام گسیخته روبرو هستند و باز دولت اصرار دارد تا به بهانه دفاع از مردم دوباره ارز ۴۲۰۰ تومانی را تخصیص دهد.

اما منفعت این اقدام برای آنانی خواهد بود که نه تنها تعهدی به میهن خویش ندارند بلکه به دنبال سودهای چند صد درصدی و پایمال کردن حق مردم عادی هستند.

وقتی قیمت دلار در بازار آزاد به حدود ۳۰ هزار تومان رسیده کدام دیدگاه کارشناسی تخصیص ارز ۴۲۰۰ تومانی را به بهانه واردات کالاهای اساسی تجویز می کند؟

آیا ماراتن رانت خواری قرار نیست پایان یابد؟

هر چند تنظیم بازار مواد غذایی و کالاهای اساسی در شرایط کنونی از اوجب واجبات است اما قطعا راه آن تخصیص ارز ۴۲۰۰ تومانی نیست.
‌‌